Budzisz się w środku nocy z powodu natarczywego, mlaskającego dźwięku: twój pies z maniakalną wytrwałością metodycznie liże włosie dywanu lub linoleum, nie reagując na polecenia. Jako praktykujący etolog weterynaryjny od lat badam to dziwne zachowanie i na setkach przykładów przekonałem się, że nigdy nie kryje się za nim „zwykła głupota” — jest to zawsze wyraźny sygnał organizmu, którego algorytm rozszyfrowania poznacie już za chwilę.
Kiedy zwierzę zaczyna lizać powierzchnie, właściciele często przypisują to rozlanym kiedyś sosem lub upadłym kawałkiem jedzenia. Jeśli jednak proces ten trwa dłużej niż kilka minut, przyczyna leży gdzie indziej. W weterynarii takie zachowanie klasyfikuje się jako ELS (Excessive Licking of Surfaces — nadmierne lizanie powierzchni).
Z mojego doświadczenia wynika, że najczęściej przyczyna problemu leży w fizjologii. Pies nie potrafi powiedzieć, że ma zgagę lub skurcz, dlatego instynktownie próbuje „przełknąć” dyskomfort, zbierając językiem kurz i kłaczki, które działają jak gruboziarnisty sorbent.
Główne przyczyny takiego zachowania zwierzęcia:
-
Refluks żołądkowo-przełykowy oraz podwyższona kwasowość żołądka. Lizanie stymuluje wydzielanie śliny, która tymczasowo neutralizuje kwas.
-
Nudności w przypadku zapalenia trzustki lub chorób wątroby.
-
Ciało obce w przewodzie pokarmowym, powodujące ciągłe uczucie przepełnienia.
-
Przewlekły ból, w przypadku którego lizanie stanowi sposób na uspokojenie się dzięki uwalnianiu endorfin.
-
Ostry niedobór mikroelementów lub błonnika w diecie.
Moja tajna sztuczka do diagnozowania w warunkach domowych: jeśli pies liże podłogę zaraz po posiłku lub głęboko w nocy — w dziewięćdziesięciu procentach przypadków mamy do czynienia z refluksem żołądkowym. Zwróć uwagę, czy pies wyciąga przy tym szyję.
Jeśli badanie u weterynarza i wyniki badań krwi nie wykazały patologii narządów wewnętrznych, problem należy zaklasyfikować jako behawioralny. Zaburzenia kompulsywne rozwijają się z powodu przewlekłego stresu, nudy lub gwałtownej zmiany trybu życia rodziny.
-
Psu brakuje stymulacji umysłowej, więc zajmuje się monotonną czynnością.
-
Zwierzę odczuwa lęk separacyjny pod nieobecność właściciela.
-
Zwierzę stara się przyciągnąć Państwa uwagę, nawet jeśli oznacza to zbesztanie — dla niego to i tak forma kontaktu.
Najważniejsze ostrzeżenie: nigdy nie krzycz na psa ani nie szarp go w momencie, gdy liże dywan. Jeśli jest to nerwica, tylko spotęgujesz jego niepokój, a jeśli jest to ból — sprawisz, że zwierzę będzie cierpieć w milczeniu, co doprowadzi do ukrytego pogorszenia jego stanu.
Aby ustabilizować stan zwierzęcia, należy odpowiednio dobrać taktykę postępowania. Wybór metody zależy od charakteru czynnika wywołującego takie zachowanie.
Aby natychmiast przerwać atak lizania, należy skierować uwagę psa na bezpieczną alternatywę. Zaproponuj mu specjalny matowy dywanik do lizania, posmarowaną mokrą karmą lub puree z cukinii. Zaspokoi to potrzebę, ale nie spowoduje, że żołądek zapełni się włóknami i sierścią.
Często zadawane pytania:
Co zrobić, jeśli pies liże dywan tylko w nocy?
Zabierz zwierzę do weterynarza, aby sprawdził, czy nie ma zapalenia żołądka, i spróbuj podawać mu niewielką porcję karmy tuż przed snem, aby odciążyć żołądek.
Czy pies może się zatruć, liżąc podłogę?
Tak, środki czystości i cząsteczki kurzu, które dostaną się do żołądka, mogą spowodować poważne zatrucie i zapalenie żołądka i jelit.
Czy krople uspokajające pomagają w przypadku takiego zachowania?
Są one skuteczne tylko wtedy, gdy lekarz weterynarii całkowicie wykluczył somatyczne choroby przewodu pokarmowego.
Jak odróżnić zainteresowanie pokarmowe od patologii?
W przypadku zainteresowania pokarmowego pies obwąchuje konkretne miejsce i szybko się uspokaja, natomiast w przypadku patologii systematycznie liże podłogę i wpada w lekki trans.
Które rasy najczęściej cierpią na nadmierne lizanie powierzchni?
Genetyczną skłonność do tego mają charty, owczarki niemieckie, pudle i małe teriery ze względu na wysoką pobudliwość ich układu nerwowego.
Zrozumienie prawdziwych przyczyn dziwnego zachowania psa pomaga na czas dostrzec ukryty ból i zachować zdrowie czworonożnego przyjaciela na długie lata.
